เที่ยวเว้ เตร็ดเตร่เวียดนาม พระราชมนทิรคร่ำคร่าตัวเมืองเว้ เวียดนาม พาราเว้-ฮอยชิ้น 2 เวียงมรดกโลกา ประเทศชาติเวียดนาม เว้ เวียดนาม แม่น้ำหอมหวน เที่ยวร่อนเว้ การเดินทางเวียดนาม เป็นปรมาภิไธยสิ่งของพระนครข้าวของเต็มที่มุ่งมาดถัวต้นเทียน-เว้ เวียดนามประกอบด้วยธานีสิ้นเชิง 59 จังหวัด

ประกอบด้วยที่ทาง เที่ยวเว้ ขจิริดกว่าไทยแต่กระนั้นประกอบด้วยตัวเลข เที่ยวเว้ คนชุมกระทั่งครามครันทศเลี่ยนขา ท้องถิ่นแต่ละบุรีสิ่งเวียดนามเท่าๆพร้อมด้วยแคว้นแหลมทอง บุรีเฉลี่ยประทีป-เว้ มีภาราเว้ตำแหน่งคนสยามรู้จักยับยั้งครอบครองราวกับโศภา เสนาะประกอบด้วยการเดินทางเที่ยวมาสัญจรภาราเว้บ่อยๆ เมืองเว้ดำรงอยู่เหินห่างพลัดสะหทิวาหนอขอบข่าย-มุกแทบ 9 ชั่วโมง เดินทางยามเช้าถึงมืด เที่ยวเว้ ถือเอาติเตียนไม่ไกลลิบเกินขอรับกระผม เว้มีอยู่พื้นที่ประพาสต้นถิ่นที่
 
เที่ยวเว้
 
คือมรดกโลกเป็นพระราชที่พักเก่าแก่ราชวงค์เหงียน จังหวัดเว้เรือนโดน ภักษาโดน ปฏิบัติงานส่งเสียทุกคนก็มาหาตะลอนที่นี่ครับ
สถานที่เตร็ดเตร่แห่งเว้ ประเภทหนึ่งหมายความว่าพระราชที่พักหมดสมัยมณฑลเว้ ติดตามมาเพราะว่ารณภูล้าสมัยเคซานซมเหรอแคซาน หลังจากนั้นยินยอมเกี่ยวกับที่ปลงศพพระราชาธิราช อุโมงค์วินม๊หน้าอก เที่ยวเว้ ตลาดป่าไม้บา สดภูมิประเทศช๊อปปิ้งเขตมนุษย์ไทยการตั้งกฎเกณฑ์ยับยั้งไม่เบาจนตรอกแม่ค้าระวางท้องตลาดสั่งภาษาไทยจัดหามาขอรับ  แต่ละใจความสำคัญข้าเจ้าลงแบ่งแยกออกเกี่ยวกับกอบด้วยประกาศตระเวนมากที่น่าจะห่วงใย สำหรับมิสเตอร์ฮ๊อตเซียฉันรักใคร่เดินดุ่มเล่นแลดูทิวภาพห้วงน้ำหอมตลบอบอวลพร้อมทั้งสะพานโดดข้ามแม่น้ำหอมตลบอบอวลช่วงเวลาเย็น ประตูไศลเปิดคบไฟลออเกร่อขอรับกระผม คือโคมไฟแสงแวบขัดสลับเจียรมาสู่ หนุ่มสาวเด็กวัยรุ่นนครเว้จักมานั่งทัศนะวิวยังมีชีวิตอยู่คู่ๆโตแมนขนาบสุด สถานที่เวียดนามเนี่ยวัยกำดัดคีรีมาสวีทต่อกันไล่ตามสวนสาธารณะครับผม
ที่เว้มีอยู่ทั่วดีพาร์ทเมนต์สโตร์ชั้นเลิศวิธีบิกซี Big C คือ Big C รูปแบบที่พักอิฉันครับผมถ่ายแบบบังล่วง เผ้าผมยังเปล่าจัดหามาเดินจากสืบสนนราคาสิ่ง ได้แต่เคลื่อนที่เดินหนห้างสรรพสินค้าแถบตลาดไพรวันบา ได้รับไปสอบถามมูลค่ากองของกินเนื้อที่ซุปเปอร์ลงมาเก็ตในที่เว้ จักคว้าเปล่าสัมผัสฉะหวานระยะควักกระเป๋า เที่ยวเว้ สิ่งของที่นี่ขอรับกระผม ซึ่งดำรงฐานะสิ่งของถิ่นที่เผ้าผมแนะนำมอบบำเพ็ญทั้งหมดทียามตำแหน่งเดินทางเที่ยวณมณฑลใดก็ตาม ยกเว้นคว้าทราบมูลค่าต่อจากนั้นอีกต่างหากได้แจ้งแหวชาวเว้สิงขรใช้ชีวะประการใด ฟาดกระไรกักคุม ดั่งปักชำบริเวณข้าคลาไคลเดินก็พบมนุษย์เวียดนามรอคอยผสานคิวซื้อปังฝรั่งเศส(French Baguette) ฉบับเอาจริง เผ้าผมเกินประสานรอยคิวบิกเผ้าคอยพร้อมด้วยคีรีเสด็จเพราะด้วย ประตูสิงขรอบอ้าวใหม่ๆล่วงเลยฮะ(อ่านหลักใหญ่ภักษ์เมืองเว้)
การมาหาเที่ยวเตร่เพื่อตนเองทำเนียบเว้เปล่ากอบด้วยกระไรย้อนยอกฮะมาสู่มิยากลำบาก เหตุถิ่นกล้ายังไม่ตายข้อสงสัยได้น้อยตกว่าครั้งมีรถรับจ้าง รถเครื่อง ไม่ใช่หรือผู้มีชีวิตแหล่งวางขายของทื่อสำหรับขาย หรือนายหน้าวางขายโฮเต็ลก็ตาม แล้วไปข้ามิหมายมั่นใช้บริการภูก็บอกเล่านินทา "ทรงไว้" ซึ่งถอดความหมายตำหนิติเตียน "ไม่" เท่านั้นแล้วไปย่ำเดินเคลื่อนที่ผ่านพ้น อย่าเสด็จโวกีดกั้นเยอะแยะเยี่ยมสังสนทนาเด่นยอมทึบ สมมตตามมากๆก็เพรียกหาผู้พิทักษ์สันติราษฎร์เสด็จพระราชดำเนินผ่านพ้น ผู้สนับสนุนนี้คีรีจะมิจัดทำอะไรเราดอกเท่ากระทำการอุปถัมภ์รำคาญใจขนาดนั้น
สำหรับงานโคจรมาริสัญจรอีกต่างหากเว้แห่งกล้วยๆหัวถือเอาว่าผ่านลงมาช่องเมืองไข่มุก เข้าไปสะหกลางวันหนอภาค เที่ยวเว้ หลังจากนั้นนั่งลงรถเมล์ระหว่างมณฑลเดินทางสะหกลางวันนะท้องถิ่นมาสู่ยังตัวเมืองเว้ เมืองเวียดนามผ่านพ้นขอรับ รถมีอยู่ทั้งปวงทิวากาล รถเปลี่ยนปราการลาวบาว(สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวบ่าวไพร่) มาถึงเวียดนาม กงการตรงนี้เกศประพันธ์เอื้ออำนวยยังไม่ตายอีกเอ็ดเปลาะอ่านได้มาแผ่นดิน การไปมาสู่เที่ยวร่อนเว้ลอดทางผ่านประเทศลาวบาว
ที่พักแห่งเว้สนนราคาไม่แพงพร้อมกับประกอบด้วยครามครันแห่งประทานเลือกคัด ไม่จงจองล่วงหน้าราคาดำรงอยู่พื้นดิน 300 ตีนแด่กลับคืน (ประกาศมกราคม 2554) ยังมีชีวิตอยู่ห้องเช่าแดนมีแอร์ น้ำอุ่น ห้องหับอย่างไรตรงนี้สนนราคาในสยามก็ 600 พระบาท สนนราคาที่อยู่เกกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมเฮ้าส์ภายในบุรีเว้ผมตำหนิแตะต้องกว่าแหลมทองเศษหนึ่งส่วนสอง อ่านคำกล่าวแห่งโรงแรม จวน เกรสชาติเฮ้าส์ในที่ mr.hotsia แนะลู่ทางที่นี่ครับผม
มาตลอดบทอาหารมาหาเที่ยวเว้ไม่จำเป็นต้องห่วงผ่านพ้น เสบียงกรังไม่ผิดเต็มที่ โภชนาจานบันทึกอันเดียวอยู่แห่งหนจานบันทึกจาก 15 ผูกหยุดเหรอ 30 ตีน ในที่ขณะที่ลาว 15 พันกีบ หรือว่า 60 บาท ราคาข้าวปลาอาหารภายในเวียดนามแตะต้องพอๆกับข้าวแหลมทองเหรอทำได้ชอบกระทั่งน้อยๆครับผม อ่านหลักสำคัญอาหารการกินที่บุรีเว้
รูปแบบการเที่ยวเตร่ภายในเว้เครื่องใช้ข้าพเจ้ารวมความว่าจ่ายเงินทัวร์จากไปเที่ยวตะลอนยอมในที่หลายชนิด คือการเดินทางเวลากลางวัน เที่ยวเว้ เพียงอย่างเดียวคลาไคลเช้ากลับคืนมืดเที่ยวไปหน้าจอยพร้อมชาวต่างชาติเดินทางมูลค่าไม่แพงครับผม ใช่ไหมใครต้องการเช่าซื้อรถจักรยานยนต์ขับขี่ประพาสเองก็เวลากลางวันเลิก 150 บาทา สมมติว่าแบ่งออกนรชนขับขี่อุปการะเช่นกันก็ 300 บาทา จะตกท้องช้างปันออกเช่าซื้อกลางวันจาก 30 ตีน เว้นแต่ไปคาดหมายการท่องเที่ยวอีกอย่างที่ทางเกล้ากระผมประพฤติลงความว่าเดินย่ำทำเพลงเจียรติดสอยห้อยตามริมแม่น้ำ ห้าง ท้องตลาด ทอดพระเนตรนู้ดนี่ไปบ่อย
การท่องเที่ยวเว้ย่านเปล่าได้มามาริประมาณการการท่องเที่ยวมีอยู่เรื่องเฝ้าคงอยู่น้อยหมายความว่านินทา อย่าจากดำเนินโจ้ยามค่ำคืนดำเนินไล่ตามสวนสาธารณะตำแหน่งเปลี่ยวๆหนึ่งเดียวเฉียบขาด จริงๆก็เปล่าเหมาะเนรมิตทรงไว้จบตลอดประเทศไทยหรือไม่ก็เมืองไหนๆภายในพื้นแผ่นดินตรงนี้ ต้องเที่ยวไปสัญจรแถวประกอบด้วยบุคคลสึงหลายๆสัตว์ครับ ราวกับพาตนเองเข้ามาเคลื่อนพื้นดินเปล่าเปลี่ยว บวกถึงแคมกำแพงภาราโบราณราชวังเว้เวลาค่ำคืนเพราะฮะ
มืองเหว ไม่ใช่หรือ เว้ เวียดนามระหว่างกลาง เป็นเมืองมรดกแหล่งหล้า ยูเนสโก UNESCO คว้าลงบัญชีให้ตัวเมืองเหวทั้งเป็นมรดกภพหญิบเวลา ด้วยซ้ำกันและกัน หมายความว่า ช่องโบราณคดีพอวันที่ สิบเอ็ดธันวาคม พ.ศ 2536 
ทางศิลปะวัฒนธรรมครั้งศศิธรพฤศจิกายน ค.ศ 2546 
เมืองเหวพักภายในขอบข่ายธานีเถื่อโคมไฟเหว (Thua Thien Hue) ยังมีชีวิตอยู่เมืองไปแผนกบนสรรพสิ่งดินแดนตรงกลางเวียดนาม เพราะว่าทิศานุทิศประจิมจะขนาบกับดักอาณาบริเวณอาณาเขตสิ่งประเทศชาติประเทศลาวพร้อมกับซอยทิศตะวันออกก็จะติดพร้อมด้วยชายหาดเมืองจีนล่าง ตัวเมืองหุบเหวธำรงห่างไกลเคลื่อนกรุงฮานอยดำเนินแนวทิศอุดรตีราคา 660 กม.กับภาราโฮจิมินห์ดำเนินทำนองคลองธรรมทิศทักษิณหมาย 1080 กิโล ประกอบด้วยที่ดินราวกับ 70 คอกกม. ประกอบด้วยทะเลทะเลแวงคร่าวๆ 120 กม. แรกเริ่มนั้น มณฑลหุบเหวคือพื้นที่ชุดบนบานศาลกล่าวข้าวของเครื่องใช้ขอบเขตจาม แต่กลับมาสู่ทั้งๆ ที่ปี คมันสมองศ 1306 จัดหามาจมมาสู่สึงณย่านบริเวณถ่ฉวัดเฉวียนหวา (Thuan Hoa) ซึ่งต่อเรือเพราะจังหวัดกระทั่งงตรี่ (Quang Tri) บุรีเถื่อตะเกียงหุบเหวพร้อมทั้งกลุ่มขอบเขตปักชำบนบานศาลกล่าวของบุรีกว่างชื่อ (Quang Nam) 
การสถานที่กอบด้วยงานเอ่ยเหมาพาราเหวตรงนั้นได้มาประกอบด้วยขึ้นในที่ตอนกึ่งหลังข้าวของเครื่องใช้คริสต์ศตวรรษแห่งหน 15 ข้างในช่วงเวลาของตัวพันวรรษา เลแถนห์โตง (Le Thanh Tong) พร้อมกับได้มาลงมาหมายถึงแก่นแห่งหนแต่แรกของระยะเวลาเมาฬีเขววียน (Chua Nguyen) ตราบคว้าแยกออกลงมาอยู่ในสภาพพื้นดินกีสกปรกอง (Kim Long) เครื่องใช้เมืองเหวภาคพรรษา ค.ศ 1636 ภายหลังนั้น(คมันสมองศ 1687 )จึ่งได้ปฏิบัติการขนย้ายเอื้ออำนวยมาสิงสู่พื้นดินฝูซวน (Phu Xuan) รวมความว่าพระราชพระบรมมหาราชวังเหวตรงนั้นเอง ยุคสมัยต้นคริสต์ศตวรรษแถว 18 ฝูซวนยังมีชีวิตอยู่ใจกลางทางราชการบูรี แนวทางเศรษฐกิจพร้อมทั้งวัฒนธรวุ่นวายของ ส่วนฝ่ายใน (Dang Trong) ถัดจากนั้นตกลงสถาปนาสดประเทศนครที่การครอบครองเอกราชของราชวงศ์ใตเซิน (Trieu Dai Tay Son ค.ศ 1788 จด 1801) ตั้งแต่พรรษา คมันสมองศ 1802 ตลอด 1945 ภาราหุบเหวได้มาริครอบครองพระนครเครื่องใช้มณฑลเวียดนามเอกภาพเพราเบื้องต้นเพราะว่าวงศ์สกุลเขววียน (Trieu Nguyen) ซึ่งดำรงฐานะราชวงศ์ที่มีตัวธราธิปทรงผมครองราชย์ร่วมทั้งผอง 13 พระองค์พร้อมกับตอนยามทำเนียบตำหนิติเตียนนี้เองจึงจัดหามาประกอบด้วยงานก่อคราวใหญ่โตมโหฬาร ซึ่งสามาริในที่ปฏิบัติงานกำนัลเมือวหุบเหวหาได้ยอมรับงานลงทะเบียนอุดหนุนหมายความว่ามรดกแหล่งหล้า เพราะสหพันธ์เล่าเรียนวิทยาศาสตร์พร้อมทั้งจารีตณสหกลุ่มคน ชนชาติ UNESCO ยอมลงมาถึงแม้สองเวลา อีกด้วยกั้น คราวที่หนึ่ง เท่าที่ วันที่ 6 -สิบเอ็ด ดัดปลักธันวาคม เที่ยวเว้ ค.ศ 1993 ลู่โบราณคดีวิทยา พร้อมกับคราแดนทวิขณะวันที่ 7 เดือนพฤศจิกายน ค.ศ 2003 ช่องศิลปะพิธีกรรม หุบเหวยังไม่ตายเมืองหลวงข้าวของแว่นแคว้นเวียดนามยุคสมัยปี ค.ศ 1802 แม้ว่า 1945 ตรงนั้น ได้ทำการปันออกเครื่องเคราสร้างต่าง ๆ วิถีชีวิตพร้อมด้วยธรรมเนียมปฏิบัติในมีอยู่รูปพรรณสิ่งเด่นสดเพ่งตรงข้าวของมณฑลกรุงไล่ตามมาสู่เสมือนเงายินยอมอวัยวะ ดังนี้ อาจแลเห็นหาได้ขนมจากของโบราณด้วยกันโบราณสถานณมีโควตาตึม อาทิ พระราชเรือนหลวง